فرهیختگی یکی از پیش برندههای یک تمدن و فرهنگ می باشد، نخبگانی که در کنار رشد و تعالی اجتماعی و شغلی ظرفیتهایی برای رشد و تعالی اخلاقی نیز داشته باشند، می توانند در کنار رشد مادی یک جامعه به رشد اخلاقی آن نیز کمک کرده و در طبقه عمومی جامعه اثرگذار باشند. در این میان افول و رشد فرهیختگی از جنس اخلاق در حوزه حرفهها، مشاغل و مدیریت یک جامعه میتواند زمینه رشد اخلاقی جامعه را فراهم آورد. بحران در این حوزه به معنای از دست رفتن حساسیت اخلاقی فرهیختگان و عموم مردم بوده و باعث رشد جرایم، تخلفات و گونههای مختلف بزه اجتماعی میشود. امروزه زمینههای مختلفی از جمله مشکلات شناختی، نسبیگرایی و کالاانگاری انسان، از جمله موانع رشد فرهیختگی اخلاقی بوده و درنهایت به نظر میرسد برای نهادینهسازی اخلاق و فرهیختگی اخلاقی نیاز به برنامهریزی در راستای ارتقای دانشهای اخلاقی در حوزههای نظری و آموزشی، قانونگذاری و تعیین نظامهای پاداش و جزاء در حوزههای عملیاتی وجود دارد.