تحقیق و پژوهش در ساخت جامعه بسامان، همواره محور تلاشهای فکری و عملی پژوهشگران در طول تاریخ زندگی بشر برای صیانت از کرامت انسانی، حقوق بشری، برقراری عدالت، نظم، صلح، امنیت و سعادت بوده است. شهرها و کانونهای سنتی ما روزگاری جامعهای امن، توأم با آسایش و رفاه برای ساکنان آن بود. این فضاها با تکیه بر نیازها، ارزشها و شرایط متغیر جامعه انسانی آن روز به وجود آمده و به عنوان مصداقی از جامعه بسامان علاوه بر پاسخگویی به عملکرد مادی، نیازهای روحی و روانی مردم را پاسخگو بوده است. اما نظام ساختاری آن جامعه به دنبال پیروی از اصول فنآوری و ارتباطات الکترونیکی و تغییرات شهرسازی مدرن دستخوش تحولات چشم گیری شد. به گونهای که امروز ناکارآمدی و از هم گسیختگی و به عبارتی ناپایداری در جامعه دیده میشود. عدم احساس تعلق به محیط زندگی، تغییر ترکیب جمعیتی، کاهش ارتباطات اجتماعی و تغییر سبک زندگی که پیامد عدم تطابق ساخت اجتماعی با ساخت فضای کلی امروزی است از مشکلات و موانع جامعه بسامان معاصر بشمار میرود. در این تحقیق با بهره گیری از شیوه توصیفی- تحلیلی و استفاده از منابع کتابخانهای و مطالعات میدانی به بررسی مختصات جامعه بسامان به منظور آشنایی با شاخصهای آن پرداخته می شود. در این راستا با مروری بر مفاهیم و معرفی ویژگیهای جامعه بسامان، به بررسی ویژگی های موثر که در تحقق ابعاد جامعه بسامان نقش داشتند اشاره شده تا از آن به عنوان راهکاری مؤثر در جهت تحقق اهداف ماندگاری در سامان دادن جامعه امروز استفاده شود.