نگاه به امنیت ماهیتاً امری گفتمانی و مبتنی بر ساختارنظری و فکری حاکم بر نظام های سیاسی و یا قلمروهای ملی است. ساختارهای سیاسی با انتخاب رویکردهای خاص و یا نظامهای امنیتی متمایز، درتلاشند مدلی از روابط و مناسبات امنیتی را پدید آورند که با نظام نظری انتخاب شده انطباق داشته باشد. جمهوری اسلامی ایران نیز با تأکید بر مبانی دینی، ارزشها و بنیانهای برآمده از آن در تلاش است ساختار امنیت خود را سامان بخشد. در گفتمان امنیتی ایران، رویکردها و تلاشهای رهبران و سیاستگزاران اصلی - که نقش بنیادینی در تئوریسازی و ایدهپردازی داشتهاند - تلاش شده است امنیت در سطوح متفاوت فردی، اجتماعی و فراملی به گونهای تعریف و مفهومسازی شود که ضمن انطباق با مبانی اعتقادی و ساختار معرفت دینی، الگویی را ارائه نماید که متضمن اهداف، منافع و مصالح کشور بوده و در سطح بالاتر، زیرساختها، منابع و بنیانهایی پدید آید که بتواند به درستی از مرجع امنیت کشور حراست و صیانت نماید. امنیت از نگاه گفتمانی جمهوری اسلامی بنیانی است که ساختی فراگیر دارد و تمامی عرصهها و قلمروهای زندگی اجتماعی را تحت پوشش قرار میدهد. تبیین ابعاد، زیرساختها و بنیانهای معرفتی این گفتمان بر مبنای نظرات امام خمینی(ره) و مقام معظم رهبری، از جمله اهداف این مقاله است.