امرزه حاشیهنشینی به عنوان یکی از مهمترین مشکلات کلانشهرهای کشور میباشد که با خود اختلالات زیادی مانند «ضعف امنیت» ، «کاهش کنترل اجتماعی، «قانون گریزی» و... را در حاشیه شهرها به همراه دارد که بخش عمدهای از این مشکلات از حاشیه به داخل شهرها نیز سرریز میگردد. هر چند برای حاشیهنشینی میتوان دلایل متعددی از جمله اتخاذ سیاستهای تمرکزگرایانه از سوی دولتها، رواج موج شهری شدن، بالا بردن قیمتهای زمین شهری در کلانشهرها از یکسو و ارزان بودن زمینهای پیرامونی آنها،نبود کنترل و نظارت بر ساختوسازهای بیرویه در اطراف کلانشهرها،عدم تأمین نیازهای درآمدی و مسکن طبقات مستضعف جامعه و...را مطرح کرد ولی با رویکرد اجتماعی میتوان گفت کهبخش عمدهای از حاشیهنشینی رهآورد توزیع ناعادلانه دسترسی به فرصتها و امکانات در مناطق مختلف کشور و سپس مهاجرتهای ناشی از آن. به لحاظ پیامدی نیز باید تأکید نمود که ارتباط مستقیمی بین حاشیهنشینی و افزایش میزانانواع جرائم و آسیبهای اجتماعی در جامعه وجود دارد. در این مقاله تحلیلی مقدماتی از شرایط حاشیهنشینی، علل و پیامدهای آن در عرصههای متفاوت ارائه میدهد.